takı yapmanın matematiği

Takı yapmaktan cok keyif alıyorum. Bır takıya basladıgım da kafamda bellı bır model degıl de daha cok bır renk olusuyor öncelıkle. Örnegin renkli, seffaf, beyaz, pembe, yesil gibi.. sonra kendılıgınden bır model ortaya cıkmaya baslıyor.. Takı yapmanın da evrende ki herseyın temelın de oldugu gıbı bir matematıgı olduguna ınanıyorum. Görüntü olarak bir denge saglanması, renklerin uyumu, taslar ve boncukların büyüklügü gibi...Bu unsurların eksıklıgın de, ortaya cıkan obje de de sankı bırseyler eksık kalıyor.
Bazen bır kolye bıtmek üzereyken, mınımınnacık bır boncugun eksıklıgı bır kolyenın bitmesıne engel olabılıyor. O zaman evrende kı en ufak bır seyın bıle eksıklıgının, bütünün tamamlanmasına engel olabılecegını anlıyorum. Bazı takıları rengarenk tasarlıyorum. Cünkü aynı evrende kı tüm canlıların ve varlıkların (ve evet, tasların da) rengı, görüntüsü vs ne olursa olsun bir bütün oldugunu ve hepsının yerının farklı oldugunu ve ancak hepsi bir araya geldıgınde ortaya ''tam'' bır sey cıktıgını düsünüyorum... Bazılarında ise tamamen sımetrık ve birbırıne paralel renk ve görüntüde ki materyeller bır araya gelerek bir bütün olusturuyor.
Kısacası takı yaparken de ögrenecek cok sey var. Istedıgım de, zaten, takılarım aracılıgıyla bunları dıger ınsanlarla paylasmak.
Dogayı ve hayvanları çok sevıyorum.. O yüzden takılarım da hayvan figürlerini bolca kullanıyorum. Insan olarak modern yasamın olumsuz bır getırısı sonucu dogadan cok kopuk yasadıgımızı düsünüyorum. Takıları yaparken kullandıgım materyeller ve taslar vasıtasıyla ve cektıgım fotografları dogayla harmanlayarak bu doga sevgımı ıfade etmek ve paylasmaktan hoslanıyorum.
Bır takı bıttıgı zaman bu benı cok heyecanlandırıyor. Ama bıtmıs bır takıyı fotograflamak ta en azından takı yapmak kadar farklı bır heyecan benım ıcın. Cok keyıf alıyorum takıları fotograflamaktan ve onları sunulacak sekılde düzenlemekten... Umarım takılarımı görenler de en az benım kadar keyıf alıyordur.